دوباره اشک هایم مرا شستند..

خواهی اگر همیشه بمانی کنار من باید که صادقانه شوی دوست دار من صد سال هم که عاشق تو باشم ای عزیز یک ذره هم –ببخش- نیاید به کار من دیگر به عشق یکطرفه تن نمی دهم حتی اگر رود زکف من قرار من انصاف نیست شیشه شوم سنگ من شوی جز در شکستنم تو نباشی دچار من من می شوم شکار تو آسان ولی توهم باید سر شکار خود آیی نگار من طوری مرا بخواه، ببالم به تو گلم جوری مرا بخوان که شوی افتخار من "یاشار نقی زاده" ...

آن روزها نگاه تو با جان سرشته بود بدجور دل اسیر نگاه تو گشته بود این دست بشکند که از اول نمک نداشت با خون دل برای تو شعری نوشته بود یادش بخیر ترم دو دانشکده شلوغ یک عده پشت واحد تغییر رشته بود آن چشم های حادثه خیزت نگاه کرد بر گونه های سوخته ام که برشته بود میگفت چشم های شما عاشقم نشو! اما چگونه؟ کارم از این ها گذشته بود شوخی که نیست حادثه ها کشته میدهند آن روز ها مرا غم عشق تو کشته بود مشغول وازه های زمینی شدیم رفت اما مخاطب غزلم یک فرشته بود ؛یاشار نقی زاده؛ xa0...