یک فرشته

آن روزها نگاه تو با جان سرشته بود

بدجور دل اسیر نگاه تو گشته بود

این دست بشکند که از اول نمک نداشت

با خون دل برای تو شعری نوشته بود

یادش بخیر ترم دو دانشکده شلوغ

یک عده پشت واحد تغییر رشته بود

آن چشم های حادثه خیزت نگاه کرد

بر گونه های سوخته ام که برشته بود

میگفت چشم های شما عاشقم نشو!

اما چگونه؟ کارم از این ها گذشته بود

شوخی که نیست حادثه ها کشته میدهند

آن روز ها مرا غم عشق تو کشته بود

مشغول وازه های زمینی شدیم رفت

اما مخاطب غزلم یک فرشته بود

؛یاشار نقی زاده؛

دوباره اشک هایم مرا شستند.....